Keramiek
Erica Schram

In licht lederharde klei kan je met een scherp mesje vormen in- en uitsnijden. Deze techniek pas ik graag toe zonder een bepaalde tekening of vorm vast te leggen op voorhand. Grillig uitgesneden vormpjes en randen, zo los uit de pols, geven het beste resultaat.

Deze manier van bakken fascineert mij! Onverwachte resultaten en gezellig samenzijn rond de Raku-oven buiten! De biscuit gebakken pot krijgt een laagje raku-glazuur. Dan de gasgestookte raku-oven in tot 900° à 1000° . Gloeiend heet eruit genomen, barst de hete glazuur door het temperatuursverschil. Verder in de ton met houtschilfers, zaagsel en takjes... die direct vlam vatten. Deksel erop. Alle rook blijft binnen. Het vuur dooft en elk barstje en elk plekje waar geen glazuur zat wordt zwart. Afkoelen en afschrobben en hopen op een verrassend resultaat!

Met kleur werken naar een eigen motief leek zo moeilijk in het begin. Maar met majolica en kwastglazuur heb ik mijn ding gevonden.

In de Academie van Oudenaarde kregen we ooit een mooie opdracht: laat je inspireren door een dierbaar voorwerp dat géén keramiek is.... ik ben wég van mooie kristallen glazen, vooral wijnglazen. Hierdoor liet ik mij inspireren om mijn pot-vorm en insnijdingen te creëren.

Bolvormen zijn dankbaar - je kunt er alle kanten mee op.

Vermits ik ook iets met glas heb, probeer ik nu en dan de combinatie van glas en glazuur te maken. Vooral Murano- glas moet mooi te combineren zijn! Nog wat oefening zal wel de juiste temperaturen en technieken moeten uitwijzen.

Hoogbak (+ 1200°) met niet giftige glazuren gebruiken we op potten en fantasietjes die in de keuken en op tafel gebruikt worden. Variatie te over!

Theelichtjes, kandelaars, vazen ... die niet ergens anders in te delen waren.